๐ŸŒน *เช†เชœเชจો เชช્เชฐેเชฐเช• เชช્เชฐเชธંเช—* ๐ŸŒน

એક હાથ ની ખાનદાન

પરચૂરણની તંગીના જમાનામાં આ સાચો પ્રસંગ જરૂર કીમતી પ્રેરણા આપી રહેશે. ઉનાળાની રજાઓ. લોકો થોકેથોક આબુ ઊપડતા હતા. આબુ ઉપર જ્યાં મોટર ઊભી રહે છે ત્યાં મજૂરોનો પાર નહિ. ‘બહેન મને સામાન આપો, ભાઈ મને સામાન આપો’ કરતાં મજૂરો ઘેરાઈ વળે.
એક બહેનની પાસે સામાન ઘણો હતો. માત્ર એક હાથવાળો એક મજૂર આગળ આવ્યો : ‘બહેન ! હું લઈ લઉં ?’
બહેન કહે : ‘પણ તારે તો એક જ હાથ છે.’
મજૂર કહે : ‘ભલેને એક હાથ રહ્યો, સામાન નહિ છોડું.’
બહેને એ જ મજૂરને સામાન સોંપ્યો. નવાઈની વાત તે કે મજૂરે સિફતથી સામાન ઉપાડી લીધો. આખું કુટુંબ હોટલ સુધી ઊપડ્યું. બહેને મજૂરને 10 રૂપિયા આપી દીધા અને બધાં અંદર ચાલ્યાં ગયા. તરત મજૂરે બૂમ પાડી : ‘અરે બહેન ! આ બે રૂપિયા તો લેતા જાવ.’
સામાનની મજૂરી આઠ રૂપિયા જ નક્કી થઈ હતી પણ એક હાથવાળા મજૂર પર દયા આવવાથી બહેને બે રૂપિયા પાછા લીધા ન હતા.
બહેન કહે : ‘અરે પરચૂરણની આટલી તંગી છે ત્યાં તું છૂટા કાઢે છે ? રહેવા દે તારી પાસે.’
‘પરચૂરણની ભલેને તંગી રહી’ એક હાથના મજૂરે કહ્યું : ‘સત્યની કંઈ તંગી થોડી જ છે ? લો આ બે રૂપિયા.’
પ્રવાસીબહેન એક હાથવાળા આ ખાનદાન મજૂરને જોઈ જ રહ્યાં.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

เชเช•เชฎો เชตเชš્เชšેเชจો เชธંเชฌંเชง

๐ŸŒน *เช†เชœเชจો เชช્เชฐેเชฐเช• เชช્เชฐเชธંเช—* ๐ŸŒน ⬇ เช•ોเชจુ เชธเชจ્เชฎાเชจ เช•เชฐીเช ?

♦ เชนિંเชฎเชคเชฌાเชœ เชเชกીเชธเชจ ♦๐ŸŒน *เช†เชœเชจો เชช્เชฐેเชฐเช• เชช્เชฐเชธંเช—* ๐ŸŒน ⬇